• Mocht je problemen ervaren met inloggen terwijl je eerder zonder problemen ingelogd was en er niks gewijzigd is aan je gebruikersnaam of wachtwoord? Verwijder dan even alle cookies voor deze site.

Mannen met een vaste relatie, hoe vaak gaan jullie wandelen?

Welkom op Girlsreview.nl

Lid worden van deze geweldige club? Minder reclame? Meld je nu aan!

Registreren

Hoe vaak gaan jullie wandelen?

  • 1-2 keer per jaar

    Stemmen: 55 9,4%
  • 3-4 keer per jaar

    Stemmen: 71 12,2%
  • 5-6 keer per jaar

    Stemmen: 57 9,8%
  • 6-12 keer per jaar

    Stemmen: 142 24,3%
  • 12-24 keer per jaar

    Stemmen: 209 35,8%
  • Anders… (verklaar)

    Stemmen: 50 8,6%

  • Totaal aantal stemmers
    584
Inderdaad, ik moet kunnen doen alsof ik ga werken en dan dus op het werk ook vrijaf kunnen nemen. Dat maakt dat vooral mijn agenda dicteert hoe vaak ik kan gaan. Mocht ik geen relatie hebben zou ik allicht veel vaker gaan wandelen en op totaal andere momenten.
Voelt vertrouwd aan, ik heb al veel dagen vakantie of recuperatie gespendeerd aan een bezoekje bij een DVP, geen spijt van trouwens...
Verlof dagen en centen, daar kun je er niet van genoeg hebben.
 
Ben 14 jaar getrouwd en wandelde al voor we getrouwd waren. Iets meer Dan een jaar geleden ben ik slordig geweest en is ze erachter gekomen dat ik een hoertje geneukt heb tijdens een zakenreis. Sindsdien word ik en de gaten gehouden dus heb ik het er niet meer op gewaagd maar het begint meer en meer de kriebelen. Ik kom niks te kort, men vrouw neukt graag, ziet er goed uit, altijd fris, etc... maar het is de afwisseling en de spanning die me aantrekt. Normaal zou ik gemiddeld 1 keer in de maand wandelen, sinds corona vooral 9 van de 10 bij Anne in Heppen en daar kwam ik vooral voor CIM, wat pijpt ze zalig en dat is het enigste wat men vrouw minder kan maar sinds ze me gepakt heeft werkt ze daar wel aan. In het begin dat ze erachter komen was neukte ze me plat om zichzelf precies te bewijzen dat ik geen andere vrouw moest opzoeken. Men vrouw weet verder niks van bezoeken een vele andere vrouwen de afgelopen jaren en dat is maar goed ook, met 1 keertje kom ik weg maar niet met een waslijst... Onder de zomervakantie ga ik het er toch nog eens van proberen nemen.
 
Ben 14 jaar getrouwd en wandelde al voor we getrouwd waren. Iets meer Dan een jaar geleden ben ik slordig geweest en is ze erachter gekomen dat ik een hoertje geneukt heb tijdens een zakenreis. Sindsdien word ik en de gaten gehouden dus heb ik het er niet meer op gewaagd maar het begint meer en meer de kriebelen. Ik kom niks te kort, men vrouw neukt graag, ziet er goed uit, altijd fris, etc... maar het is de afwisseling en de spanning die me aantrekt. Normaal zou ik gemiddeld 1 keer in de maand wandelen, sinds corona vooral 9 van de 10 bij Anne in Heppen en daar kwam ik vooral voor CIM, wat pijpt ze zalig en dat is het enigste wat men vrouw minder kan maar sinds ze me gepakt heeft werkt ze daar wel aan. In het begin dat ze erachter komen was neukte ze me plat om zichzelf precies te bewijzen dat ik geen andere vrouw moest opzoeken. Men vrouw weet verder niks van bezoeken een vele andere vrouwen de afgelopen jaren en dat is maar goed ook, met 1 keertje kom ik weg maar niet met een waslijst... Onder de zomervakantie ga ik het er toch nog eens van proberen nemen.
Kan dat gevoel , alles is goed in je relatie maar toch naar de hoeren gaan terwijl je niks te kort komt.

Ik heb wel vaak het gevoel dat wanneer ik mijn vrouw weer zie na kort daarvoor weer mijn vertier te hebben gehad dat ik mij schuldig voel en denk waarom flik ik dat nou maar hypocriet dat ik ben zomaar de volgende dag weer naar de hoeren ga.
 
Wekelijks...weliswaar meestal massages (minimum handafwerking maar ook evengoed veel meer). En ik schat dit nu reeds een 20 jaar😒 Wil weliswaar afbouwen maar lukt me zelden...
Ik al 40 jaar en heb de hoop opgegeven dat ik er ooit vanaf kom , ben gewoon een geboren geilzak die tot zijn dood toch blijft hoerenlopen al is het aanbod nog zo slecht.
 
Ik reed eens samen met mijn (intussen ex-)vrouw door een ruige buurt vol oost-europese stoephoeren en straattransen. Toen merkte zij plots op dat ze het eigenlijk geen drama zou vinden indien ik zo'n stoephoer zou bezoeken en zij daar weet van zou krijgen. Dat vond ze 100 maal beter dan me te betrappen met een vaste minnares of met een dure escort, zei ze verder. Dat was slim gezien van haar, omdat ze wist dat de kans om mij samen met zo'n albanees stoephoertje te krijgen onbestaande was, en ze mij zo meteen schaak zette met betrekking tot de voor mij meer aantrekkelijke alternatieven in de wandelclub.
 
Heb in mijn vorige relatie wel gewandeld ik denk 2x per maand ofzo. Ze werkte onregelmatig dus kon regelmatig gaan naar de dvp's.

Zit nu 3 maanden in een relatie en ben nog niet weer geweest naar een dvp. Het voelt voor mij niet meer goed om te gaan. Had vandaag een afspraak gemaakt met een dame maar die heb ik afgezegd want het voelde niet goed. Weet niet of ik het een jaar vol hou of 10 jaar maar voor nu wil ik mij focussen op de relatie met mijn vriendin. Zal wel zien hoe het verder gaat verlopen
 
Op dit moment wandel ik niet. Mijn vrouw is erachter gekomen dat ik wandel(de). Ik heb hier op het forum altijd gezegd dat ik mocht wandelen van haar, maar dat zei ik alleen om de zielige moraalridders en vingerwijzende zolderkamerrukkers (die hier ook in groten getale aanwezig zijn) het zwijgen op te leggen.

De laatste 3 maanden heb ik daarom niet gewandeld. Lang verhaal kort: we hebben relatietherapie, praten heel veel en zijn bezig ons ingekakte seksuele leven nieuw leven in te blazen. In dit proces is geen plaats voor dvp-bezoek.

Ik heb deze community hier op het forum heel waardevol gevonden, omdat het in het echte leven onmogelijk is over deze hobby te praten. Maar ik wil daarbij wel een kanttekening plaatsen. We zijn hier een soort bubbel en echoput. Ik weet dat veel mannen hier in dezelfde situatie zitten als ik (tot voor kort): geen seks meer in het huwelijk en daarom lijkt de enige oplossing sekswerkers bezoeken. We. bevestigen elkaar hierin en vergeten daardoor dat er echt wel alternatieven zijn. De belangrijkste is: praten met je vrouw. Het onbespreekbare bespreekbaar maken. En wil ze dat echt niet? Schakel hulptroepen in zoals een relatietherapeut. Je mag eisen dat ze praat. Wat is je relatie anders waard als ze dat niet kan of wil?

Al sinds 2011 weet ik dat ik autisme heb. Maar ik wilde dit destijds niet accepteren. Mede door deze ontwikkelingen in mijn huwelijk en mijn communicatieproblemen die hier verband mee houden, besef ik dat deze diagnose waarschijnlijk wel degelijk juist is. Ik ben nu in het verwerkingsproces waar ik eigenlijk 15 jaar geleden al in had moeten zitten. Het is een heel moeilijke tijd.
 
Laatst bewerkt:
Op dit moment wandel ik niet. Mijn vrouw is erachter gekomen dat ik wandel(de). Ik heb hier op het forum altijd gezegd dat ik mocht wandelen van haar, maar dat zei ik alleen om de zielige moraalridders en vingerwijzende zolderkamerrukkers (die hier ook in groten getale aanwezig zijn) het zwijgen op te leggen.

De laatste 3 maanden heb ik daarom niet gewandeld. Lang verhaal kort: we hebben relatietherapie, praten heel veel en zijn bezig ons ingekakte seksuele leven nieuw leven in te blazen. In dit proces is geen plaats voor dvp-bezoek.

Ik heb deze community hier op het forum heel waardevol gevonden, omdat het in het echte leven onmogelijk is over deze hobby te praten. Maar ik wil daarbij wel een kanttekening plaatsen. We zijn hier een soort bubbel en echoput. Ik weet dat veel mannen hier in dezelfde situatie zitten als ik (tot voor kort): geen seks meer in het huwelijk en daarom lijkt de enige oplossing sekswerkers bezoeken. We. bevestigen elkaar hierin en vergeten daardoor dat er echt wel alternatieven zijn. De belangrijkste is: praten met je vrouw. Het onbespreekbare bespreekbaar maken. En wil ze dat echt niet? Schakel hulptroepen in zoals een relatietherapeut. Je mag eisen dat ze praat. Wat is je relatie anders waard als ze dat niet kan of wil?

Al sinds 2011 weet ik dat ik autisme heb. Maar ik wilde dit destijds niet accepteren. Mede door deze ontwikkelingen in mijn huwelijk en mijn communicatieproblemen die hier verband mee houden, besef ik dat deze diagnose waarschijnlijk wel degelijk juist is. Ik ben nu in het verwerkingsproces waar ik eigenlijk 15 jaar geleden al in had moeten zitten. Het is een heel moeilijke tijd.
Sterkte met dit zware proces!
 
De belangrijkste is: praten met je vrouw.
Heel goede tip denk ik, maar na het laatste deprimerende gesprek hierover met mijn vrouw ben ik daar voorlopig niet klaar voor. Ik wil ook niet meer stoppen met DVP bezoeken, ook niet als zij terug seks wil. Ik ga na dat laatste gesprek wel meer dan ik gepland had, we zien wel waar het eindigt…
 
Terug
Bovenaan Onderaan