Ik zie toch vaak mannen die zeggen: Mijn vriendin wil dit en dat niet, daarvoor ga ik naar een dvp.
Zelf ben ik volgens mij vrij mainstream qua interesses, vind bepaalde wat heftigere dingen zelfs moeilijk om voor te stellen aan een dvp of heb er gewoon geen behoefte aan, hoewel de contacten wel (voor mij althans) intens zijn.
Maar het boeit me vooral of de kick van het onbekende niet nog groter is dan de wens om bepaalde activiteiten met je partner uit te voeren.
Ben daar niet helemaal over uit.
Ik kan me voorstellen dat het spannender is om gepijpt te worden door een onbekende, die het weer net even anders doet, dan voor de 1000e keer door je vrouw.
Zelfs bij dvp's die ik 10 of meer keer bezocht ging ik gaandeweg wel een bijna relationele methodiek ervaren.
Iemand is hoe iemand is zeg maar.
Overigens kan ik daar makkelijk 50x op identieke wijze van genieten, maar misschien is 100+ keer gewoon te veel.
Geeft je lichaam dan eigenlijk aan: Tijd om te wisselen, maar ben je 3 jaar samen met een eerste kindje op komst.
Dat is apart: Als dat zou kloppen is vrijwel elke relatie vanuit de dierlijke zienswijze misschien gewoon op z'n einde, terwijl ie vanuit onze menselijke benadering (huis, auto, kinderen) net begint. Misschien is dat wat ik klinisch dood noem @pnetratie hoewel het een te heftige term is, want er is wel genegenheid.
Ik denk overigens dat 8 op de 10 mensen dat gewoon opgroeien en settelen noemen.
En misschien is dat ook de reden dat sommige van die vrouwen na het baren met orale sex stoppen, omdat hun instinct ze verteld: Nestje is gemaakt, buit is binnen, doel is bereikt.
Gaat wat ver, maar eigenlijk raar dat hier, mijns wetens, weinig onderzoek naar gedaan is.
Het moment waarop de vrouw een beetje afhaakt, het moment waarop de man een beetje verder kijkt.
En de vrouw kan natuurlijk ook verder kijken.
Vanuit deze zienswijze is sex misschien wel iets wat eigenlijk niet langdurig binnen de relatie beleefd moet/kan worden voor optimaal genot.
Maar goed, ik schud het zo uit de mouw hoor, er valt ook veel tegen in te brengen.
Wat ik wel weet is dat de 2 ex-dvp's met wie ik ook iets gehad heb (en met een nog heb) de sex tijdens hun beroep als volledig nep bestempelden, terwijl ik dacht: Maar goed, je doet die handelingen toch en er zijn best wat mannen die ook echt denken dat je er van geniet, wil je mij nou geruststellen of is het in veel gevallen gewoon 100% fake behalve de bewegingen die nu eenmaal moeten plaats vinden en is het inlevingsvermogen/de droom/de hoop van mannen zo groot dat we dat niet kunnen/willen inzien.
Ik ben er redelijk nuchter onder, het maakt me niet uit of een dvp er van geniet, maar zelfs ik stap wel de droom binnen bij een bezoekje. En ik hoop natuurlijk niet dat ze iedere aanraking echt verschrikkelijk vind, maar gewoon heel goed acteert voor het geld waardoor ik dat niet door heb.
Anderzijds heb ik bij de ex-dvp dames binnen een relatie ook mee gemaakt dat hun benadering van sex anders, maar daardoor zeker ook afstandelijker was, dan ik als klant van ze gewend was.
Het was zelfs zo dat ik soms de dvp-kant in haar karakter ging missen in onze privé belevenissen.
Ze was wat minder service-gericht zeg maar, eerlijker en dus ook afstandelijker.
Wel echter en er was meer evenwicht daardoor, maar ik heb elke fout in het boek wel eens gemaakt.
Als ze geen zin had gedacht: Kom op, met jouw historie kun je je er toch 1x over heen zetten etc
Dat niet uitgesproken overigens.
Maar wat me wel opviel: Hoe knap ik die 2 dames ook vond, ik kreeg nu een relatie met ze, zag dus 'de echte vrouw' ipv de sex-werker en ik was ook enigszins gehecht aan de sex werker die zij zelf als een volstrekt neppe verschijning ervoer.
Een heel aparte ervaring dat.
Ik ging de persoon achter hun nep naam soms een beetje missen.
Misschien had ik gedacht dat ik iets kreeg met die persoon, terwijl ik natuurlijk een relatie kreeg met de echte persoon achter die voormalig sex-werker.
Maar goed: Looks en bepaalde kleine dingen waren wel hetzelfde en de meerwaarde was dat het prachtige verschijningen waren die ik in dit geval ook nog gewoon aan mijn vrienden en familie kon voorstellen (zal niet altijd kunnen) dus er was meer te vieren dan te betreuren, maar ik merkte wel, vooral omdat ik ze ook als dvp gekend had, dat ik nu echt een relatie kreeg met ze en dat daardoor vooral hun benadering van seksualiteit veranderde.
Als ze er zin in hadden waren ze vaak spannender dan ik me herinner bij andere, reguliere relaties, ik kende ze vooral van de sex voordat ik iets met ze kreeg en dat beviel, maar als ze er geen zin in hadden, waren ze ook veel minder soepel er toch naar toe te praten dan eerdere reguliere partners.
Overigens zou ik iemand nooit pushen om sex te hebben als ze daar geen zin in hebben, maar we kennen allemaal het een beetje casual tegen elkaar aan rijden/ja, maar ik moet morgen vroeg op/toch maar etc scenario wel.
De dames met het verleden waren/zijn alletwee dan opeens bikkelhard. Nee = nee, ik ga slapen.
Denk ergens dat dat een afkomst/verleden/werk-gerelateerd iets is.
Maar vaak genoeg was het ook gewoon erg goed.
Maar ook hier gold, ergens logisch ook: Ik kreeg geen relatie met de dvp die ik zo te gek vond, maar gewoon met een volstrekt andere vrouw, die er wel iets van weg had.
Dus de dvp droom is ook precies dat. Een toneelstukje tussen 2 mensen, waarbij wij wel echt bestaan....en zij niet.
Het zou erg fascinerend zijn om ook eens het eerlijke perspectief van dvp's over hun ervaringen te horen.
Hoe gruwelijk/leeg/willekeurig is het om ons boven of onder je te hebben....of valt het heel soms wel mee.
