Ik voel wel een soort van genegenheid voor vaste dames die ik regelmatig bezoek. Maar dat is niet het type gevoelens die je bedoelt. Buiten de dates houd ik ze bewust uit mijn leven. Hoewel ik graag aan de seks en gesprekken met mijn favoriet denk.
De dames zijn voor mij een manier om mijn polygamische natuur te praktiseren op een onschadelijke manier. Echt op het liefdespad gaan, is wel schadelijk voor mijn relatie. Dit is ideaal voor mij. De DVP'S brengen mij de in de meest letterlijke zin van het woord de lusten die je bij een relatie in de eerste passionele fase ook hebt, maar niet de lasten (behalve de financiële lasten natuurlijk). Lekkere seks, fijne gesprekken en een gevoel van verbinding. Geen geruzie over sokken op de grond en het dopje van de tandpasta. Geen vechtscheiding.
Als het eindigt, is het omdat ze stopt met het werk. Nog nooit is het geëindigd door bonje met elkaar. En als het afscheid geweest is, dan mis ik haar natuurlijk. Maar niet zoals je een verloren geliefde mist. Er mist een dimensie die er bij liefdesverdriet wel is. Ik ben er ook snel overheen.