Als beginnend wandelaar had ik mss ook wat twijfels en drempelvrees en heb ik dat ook moeten leren en een reactie van een debiel tekstje, we hebben hier toch over normale mensen hé!Het ging niet over binnengaan, maar over aanspreken.
Maar inderdaad, ik heb geen angst om een dame aan te spreken. Straffer nog, ik durf daar zelfs binnengaan, als er een trap is al eens onder haar rokje loeren als zij dat aan heeft, en er op de kamer eens goed aanzitten en er zelfs gewoonweg mee neuken.
Maar goed, misschien is onze collega geen neuker en krijgt hij gewoon een stijve en een nat vlekje in zijn onderbroek van naar halfblote dames te kijken, en is dat zijn kick. Alleszins is hij dan natuurlijk wel een stuk goedkoper af. Hij kan zich nog altijd gaan aftrekken in de pisbakken natuurlijk.
Dat is nu net het grote voordeel van ramen. De keuze wordt soms al vergemakkelijkt door met de dame eens te spreken. Je ziet haar, je hoort haar... Heel wat anders dan foto's op internet en een debiel tekstje in een advertentie.
Als het zo is dat een dame bij een gesprek jou al ineens minder aantrekklijk lijkt, dan stap je toch gewoon voort en je gaat naar die anderen waarbij je twijfelde. Alweer een groot voordeel van een raambuurt. Die dames zijn dat gewend hoor. Hoe vaak spreekt iemand hen aan, en gaat hij toch voort. Dat stoort hen nog minder dan zo ene die daar 25 keer traag voorbij loopt, probeert om los doorheen haar kleren te kijken, met zijn hand in zijn broekzak bezig zit, en nooit wat vraagt.
Maar zonder een dame aan te spreken, en er bij binnen te gaan, ga je nooit aan een lege zak geraken hoor. Tenzij je inderdaad gaat rukken.
Je zat drinken kan je ook thuis, en nochtans... Zo ook kan je geilen op de meiden, wat blijkbaar voor sommigen toch wel rukverwekkend kan werken. Ik niet. Ik hou van puur natuur. Met echte meisjes aan de fluit, komt er 't meest muziek uit.
jaartje terug geweest, naam weet ik niet meer. Mijn ervaring was matig en ben er niet meer teruggeweest.
Ja maar daarvoor moet je geen brandstof verrijden en kan je thuis ook, maar niet iedereen wil geld nodeloos verspillen.Zo ook kan je geilen op de meiden, wat blijkbaar voor sommigen toch wel rukverwekkend kan werken. Ik niet. Ik hou van puur natuur. Met echte meisjes aan de fluit, komt er 't meest muziek uit.
Die moet je dan ook geen info geven
Ik begrijp uw opinie maar onze vragensteller heeft toch 15 recensies waarvan ik verwacht dat hij zijn ervaring met ons ook zou delen.
Ik ben begonnen met wandelen omdat ik heel verlegen ben. Ik wandel al 30 jaar en het gebeurt nog steeds dat ik dagen, weken en maanden voorbij een dame wandel en haar uiteindelijk niet bezoek en op veilig speel om dan een vaste dame te bezoeken. De laatste keer dat ik bij een dame binnenging die ik voor de eerste keer zag, is al jaren geleden. Kristinne was er zo een en ik was meteen verkocht. Nadien nog een paar keer geweigerd door haar, maar de aanhouder wint.
Ik wandel ook omdat ik niet de meest zelfzekere persoon ben en zal worden, en ik speel ook dikwijls op veilig maar soms neem ik weleens het risico om een onbekende dame te bezoeken en dat kan idd zwaar tegenvallen en ja Kristine was mijn eerste dame in Antwerpen en een schot in de roos.
Hij kan misschien niet praten.
Mss wel praten maar mss wat schroom bij een nieuwe onbekende dame
Ik was ook eens bij Kristinne, en dat was inderdaad een schot in de doos...
Wel bij 1 keer gebleven - ik vond haar nogal 'zot'.
Kristine komt mss ergens wel zot over maar voor mij zijn de diensten belangrijk en op dat vlak ga je bij haar tevreden buiten, zot of niet.Ik was ook eens bij Kristinne, en dat was inderdaad een schot in de doos...
Die namen zijn toch zo nep als Sinterklaas... So what...
En zelfs overbodig
Als iemand weet waar / of die nog ergens werkt……zelden een dvp gehad die zo nat werd als zij.
Het onthoudt wel gemakkelijker dan wanneer je ze allemaal zou gaan nummeren he.En zelfs overbodig
Je reageert op een bericht waarin gemeld wordt dat zij in het SKW werkt, aan de Verversrui...
En het is uiteraard veel sympathieker. Maar goed, zoals je zegt, de namen zijn fake en het maakt niet veel uit, maar ik dacht toch effe van "oh nee" en vergeten gaat nu niet meer natuurlijk, zelfs al noem ik haar volgende keer anders.
What's in a name he... Bij ons thuis heten ze allemaal Gust, behalve onze Frans, die heet Fons, maar iedereen noemt hem altijd Gerard.
Ik ken haar ondertussen al 4 jaar en dat "zot" Is er al vanaf ge moet haar toch nog is bezoeken.Ik was ook eens bij Kristinne, en dat was inderdaad een schot in de doos...
Je denkt teveel....
Kwestie van tactisch lopen en observeren zodat de dame nooit kan zien dat je twijfelt
Weet nog goed dat ik de eerste keer in Skw was , is zeker 30 jaar geleden en mijn relatie was net uit gegaan. Toen kon je nog met de auto door de straten rijden en als je een leuke meid zag moest je eerst je auto parkeren en terug gekomen was die meid bezet . Dus rond gaan lopen en dan de drempel over gaan om ergens binnen te gaan was vrij groot . 5 keer er voorbij lopen en nog een keer totdat iemand anders er binnen gaat en dan denk je verdomme. Maar eens de moed gehad toch ergens naar binnen gegaan en beviel goed .Na een paar keer ben je die drempel over waar ik nu trouwens helemaal geen problemen meer mee heb en overal binnen stap. Wat scheelt is dat ik de laatste 15 jaren Poolse Roemeense en Oekraiense werknemers heb en die talen veel gebruik op werk en me buiten Engels een beetje verstaanbaar kan maken.
