Waarom is men jaren geleden gaan spreken over een 'wandelaar' toen men een milder woord zocht voor een bezoeker van prostituées?
Heel eenvoudig. De echte liefhebber neemt de auto, de trein, de bus, de fiets... en gaat wandelen. In een raambuurt. Gezellig, overal wat kleur in de ramen, en meisjes, sommigen een beetje mysterieus in het duister, anderen mooi in de kijker met nog net een klein beetje textiel tussen de benen.
Wandelen, wandelen, wandelen... Gluren, geilen, kwijlen, je handen in je broekzak wat opzij schuiven om plaats te maken voor de opstand van je slurfke. Een keuze maken, twijfelen, nog eens die andere gaan bekijken, eens praten met een meid. PRATEN!!! Van mens tot mens want je wil immers gaan neuken. Dat is ook iets intermenselijks.
En dan beland je toch ergens binnen. Je doet je ding, zelfs voor een prijs waar je 't echt niet moet voor laten. En dan, dan gaan we naar huis. Met de glimlach op ons gelaat. Een glimlach vanwege onze lege zak. Een glimlach ook vanwege die internetfreaks die denken dat alles online moet gevonden worden. Zeiken op Sexjobs, kakken op Midhold, maar wel hun buisiness blijven steunen. Achteraf nog wat dreigberichtjes om de zaak af te ronden. En dan op het forum komen klagen. Wandelen, pretseks... een leuke hobby.