Ik herken heel wat van wat de topic starter beschrijft. Het heeft er zelfs toe geleid, dat ik op het moment (even?) geen betaalde sex meer wil. Ik merk gewoon, dat ik er niet gelukkig van word.
Het idee, dat ik moet betalen om met een mooie vrouw te zijn, ervaar ik niet als heel ego-strelend of zelfvertrouwen-opkrikkend. En dat nog los van alle moeite, geld, tijd en energie. Dat ik op een gegeven moment dacht; waar doe ik het allemaal voor?
Intussen heb ik de interesse in m'n hobby (nee, niet wandelen) hervonden. En door niet meer te wandelen, kan ik daar nu ook meer tijd en geld aan besteden.
En begrijp me niet verkeerd hoor. Ik heb werkelijk genóten van mijn wandelperiode, welke ik startte toen ik na bijna twee decennia huwelijk een scheiding toegeworpen kreeg. Al die onverzilverde kansen uit mijn pubertijd en jongadolescentie bij prachtige jonge vrouwen, welke ik miste, omdat ik wegens mijn persoonskenmerken de kans pas zag, wanneer het moment verkeken was...
Met een beetje geld (nou ja, al die keren bij elkaar maakt wel een substantieel bedrag!) waren al die types opeens binnen bereik, zij het dan in een ietwat afgezwakte vorm en lang niet zo geïnteresseerd als ooit. Dan is het inderdaad afvinken. En de dopamine rush verslaving van al die nieuwe ervaringen is er zeker.
En toch... Na anderhalf à twee jaar begon het toch steeds meer te knagen. Eerst gestopt met de privé-huizen. Op zich fantastische plekken, want wat je voor € 80,- mag doen met een slechts enkele jaren meerderjarige is werkelijk geweldig. Maar haar al dan niet gefingeerde interesse in mij was meer uitzondering dan regel. En áls je dan een topper treft, zie die nog maar eens te boeken... Die planning zit vaak zo vol en kwam ik nauwelijks tussen.
Uiteindelijk zelfs gestopt met de slechts paar amateur dames, die er privé wat bij scharrelden en waarmee het echt wat persoonlijker was dan in een privéhuis. De laatste dame staat op het allerkleinste waakvlammetje. Na meer dan twee jaar wil ik met haar niet graag breken, maar gek genoeg sta ik op het moment niet te springen om weer met haar af te spreken, ondanks dat ik met niemand lekkerdere sex heb dan met haar.