Verliefd op een prostituee (nr.1 topic van hookers)

[Genietend Lid]

Na 235 pagina"s vol herhaling kun je de discussie hier wel als volgt samenvatten:
-'Verliefdheid op/relatie met DVP is onmogelijk. Zij is alleen verliefd op je portemonnee!'
-'Maar ik heb al jaren een goede relatie met een DVP.'
-'Maar toch is het

Vervang het woord 'DVP' door 'vrouw' en je zit ook dicht bij de waarheid volgens mij

 

[Girlsaanbidder]

Na 235 pagina"s vol herhaling kun je de discussie hier wel als volgt samenvatten:
-'Verliefdheid op/relatie met DVP is onmogelijk. Zij is alleen verliefd op je portemonnee!'
-'Maar ik heb al jaren een goede relatie met een DVP.'
-'Maar toch is het onmogelijk.'

De waarheid tussen deze nu al 235 pagina's botsende uitersten ligt in het midden. Er kan iets opbloeien, maar de kans dat dit gebeurt in het contact tussen sekswerker en klant is gewoon klein.

Genoeg redenen om naar een sekswerker te gaan. Van platte lust tot een goed gesprek. Maar ik denk niet dat het zinvol is deze dames te bezoeken met het doel de liefde van je leven te ontmoeten. Daarvoor kun je beter op Tinder of een datingsite een profiel aanmaken. Of je gaat op dansles zoals mijn ouders. Of flaneren op het kerkplein, zoals mijn grootouders.

Ik denk dat jij het anders ziet , je gaat niet naar een dvp om de waren liefde te vinden , maar het gebeurt en daar kun je niks tegen doen het zijn gevoelens , ook al komen ze niet van 2 kanten , het over komt je omdat er boven in je brein iets gebeurt , heeft niks te maken om daar voor de liefde heen te gaan , want het gebeurt ook niet bij elke dame waar je heen gaat , je gaat niet naar een dvp om de grote liefde te vinden maar om sex , maar als er dan iets gebeurt met je kriebels in je buik doe je daar niks aan , alleen niet meer naar deze dame terug gaan als je geen moeilijke dingen mee wild maken .

 

[Gewilligeboy]

Ik zat er nog even overna te denken en wat ik wel herken is dat als ik een afspraak heb ik kriebels krijg en naar de dame verlang. Maar dat is vooral zin, voorpret en spanning voor de date. Dat is bij mij geen verliefdheid, al denk ik er wel veel aan op dat moment.

 

[RoverPover]

Ik heb al 5 jaar een relatie met een DVP. Ter duiding: ik ben getrouwd en zie mijn vrouw graag. Toch ontbreekt er iets in mijn huwelijk. Geen haar op mijn hoofd denkt eraan mijn vrouw te verlaten. Ik communiceer dit ook heel open aan de DVP. De DVP zie ik ook graag. Moesten we beiden echt volledig voor elkaar kiezen, dan zou de relatie weinig kans van slagen hebben. Maar we hebben een manier gevonden waarop de relatie voor beiden goed werkt. Ik ga elke avond terug naar mijn vrouw en zij werkt af en toe als escort. Jaloersheid langs mijn kant is er soms wel omdat ze het bed met anderen deelt. Daar probeer ik dan niet te veel over na te denken. De hoogtes met haar zijn hoog en de dieptes zijn diep. Bij mijn vrouw vind ik rust.

 

[Koudvuur]

Ik heb al 5 jaar een relatie met een DVP. Ter duiding: ik ben getrouwd en zie mijn vrouw graag. Toch ontbreekt er iets in mijn huwelijk. Geen haar op mijn hoofd denkt eraan mijn vrouw te verlaten. Ik communiceer dit ook heel open aan de DVP. De DVP zie ik ook graag. Moesten we beiden echt volledig voor elkaar kiezen, dan zou de relatie weinig kans van slagen hebben. Maar we hebben een manier gevonden waarop de relatie voor beiden goed werkt. Ik ga elke avond terug naar mijn vrouw en zij werkt af en toe als escort. Jaloersheid langs mijn kant is er soms wel omdat ze het bed met anderen deelt. Daar probeer ik dan niet te veel over na te denken. De hoogtes met haar zijn hoog en de dieptes zijn diep. Bij mijn vrouw vind ik rust.

Wat een mooi verhaal. Ik geloof stellig dat dit voor jullie kan werken.

 

[Spee - Dee]

Mooi verhaal is het wel, maar voor mij verre van ideaal. Mijn rust vind ik voornamelijk thuis, alleen. In een klein hoekje van mijn appartement. Omringd door kamerplanten en minstent twee gitaren binnen handbereik. En een laptop voor m'n neus.
Ik heb dikwijls behoefte aan een lekker bloot vrouwenlijf dat tegen me aan ligt. Maar de hele romslomp dat daar mee gepaard gaat is voor mij waarschijnlijk niet weggelegd.

 

[WIngman]

Ik heb al 5 jaar een relatie met een DVP. Ter duiding: ik ben getrouwd en zie mijn vrouw graag. Toch ontbreekt er iets in mijn huwelijk. Geen haar op mijn hoofd denkt eraan mijn vrouw te verlaten. Ik communiceer dit ook heel open aan de DVP. De DVP zie ik ook graag. Moesten we beiden echt volledig voor elkaar kiezen, dan zou de relatie weinig kans van slagen hebben. Maar we hebben een manier gevonden waarop de relatie voor beiden goed werkt. Ik ga elke avond terug naar mijn vrouw en zij werkt af en toe als escort. Jaloersheid langs mijn kant is er soms wel omdat ze het bed met anderen deelt. Daar probeer ik dan niet te veel over na te denken. De hoogtes met haar zijn hoog en de dieptes zijn diep. Bij mijn vrouw vind ik rust.

Best of both worlds!

Domme vraag misschien, maar in hoeverre weet jou vrouw hiervan?

 

[RoverPover]

Best of both worlds!

Domme vraag misschien, maar in hoeverre weet jou vrouw hiervan?

Hallo Wingman,

Dat is geen domme vraag. Ik ben eerlijk naar de DVP toe, maar bij mijn vrouw ligt dit anders en probeer ik dit zoveel mogelijk te verzwijgen. Ik merk ook wel dat het haar pijn doet dat er een ander is.

Meestal gaat alles zijn gewone gangetje en leven die werelden naast elkaar. Heel soms gebeurt het eens dat mijn vrouw - of zelfs ook mijn kinderen, die erbij werden betrokken door mijn vrouw - worden geconfronteerd met mijn dubbelleven. Dan is het ruzie, tranen en voel ik veel afstand tussen ons als koppel.

Na een tijdje gaat dat weer liggen en groeien we weer wat dichter naar elkaar toe, gaat het gewone leven weer zijn gangetje. Tot er opnieuw een confrontatie komt en alles weer opnieuw begint.

Hoe mijn kinderen erop reageren verschilt een beetje van kind tot kind. De jongens hebben er iets meer begrip voor en bekijken het iets rationeler. De meisjes kunnen dit moeilijk begrijpen en bekijken dit eerder vanuit emotioneel perspectief. Vaak wordt er gewoon niet over gesproken of heel emotioneel. Soms word ik ter verantwoording geroepen.

Wat ik moeilijk vind in mijn gezin is dat ik hierdoor een beetje het gevoel heb "van mijn voetstuk afgevallen te zijn".
Toch kan ik niet wegblijven bij de DVP.

Dit is een heel eerlijk antwoord dus ik hoop niet dat ik hiervoor veroordeelt wordt…

 

[Koudvuur]

Hallo Wingman,

Dat is geen domme vraag. Ik ben eerlijk naar de DVP toe, maar bij mijn vrouw ligt dit anders en probeer ik dit zoveel mogelijk te verzwijgen. Ik merk ook wel dat het haar pijn doet dat er een ander is.

Meestal gaat alles zijn gewone gangetje en leven die werelden naast elkaar. Heel soms gebeurt het eens dat mijn vrouw - of zelfs ook mijn kinderen, die erbij werden betrokken door mijn vrouw - worden geconfronteerd met mijn dubbelleven. Dan is het ruzie, tranen en voel ik veel afstand tussen ons als koppel.

Na een tijdje gaat dat weer liggen en groeien we weer wat dichter naar elkaar toe, gaat het gewone leven weer zijn gangetje. Tot er opnieuw een confrontatie komt en alles weer opnieuw begint.

Hoe mijn kinderen erop reageren verschilt een beetje van kind tot kind. De jongens hebben er iets meer begrip voor en bekijken het iets rationeler. De meisjes kunnen dit moeilijk begrijpen en bekijken dit eerder vanuit emotioneel perspectief. Vaak wordt er gewoon niet over gesproken of heel emotioneel. Soms word ik ter verantwoording geroepen.

Wat ik moeilijk vind in mijn gezin is dat ik hierdoor een beetje het gevoel heb "van mijn voetstuk afgevallen te zijn".
Toch kan ik niet wegblijven bij de DVP.

Dit is een heel eerlijk antwoord dus ik hoop niet dat ik hiervoor veroordeelt wordt…

Het klinkt alsof dit onderhuids voortdurend aanwezig is in je huwelijk en er maar weinig nodig is om de wond weer open te rukken.

Het is lastig. Enerzijds lijkt het heel hard nodig dat jullie hier open over communiceren. Anderzijds zit de emotionele aard van de vrouw een goed gesprek vaak in de weg, is mijn ervaring (geschreeuw voordat je zelfs maar je zin kunt afmaken bijvoorbeeld. Ik ken het). En als vreemdganger kun je ook meestal niet op de sympathie van de omgeving rekenen. Dus blijf je zwijgen en ettert alles voort.

 

[Sjonnie Walker]

Het is wachten totdat de bom barst. De vrouw een scheiding aanvraagt of er een andere man in haar leven komt.
En dan uiteindelijk de woning verkocht dient te worden.
Als dit het je waard is.

 

[Roxas]

Het is wachten totdat de bom barst. De vrouw een scheiding aanvraagt of er een andere man in haar leven komt.
En dan uiteindelijk de woning verkocht dient te worden.
Als dit het je waard is.

Die kans zit er altijd in. Maar een mens kan niet altijd alleen blijven.

 

[Girlsaanbidder]

Hallo Wingman,

Dat is geen domme vraag. Ik ben eerlijk naar de DVP toe, maar bij mijn vrouw ligt dit anders en probeer ik dit zoveel mogelijk te verzwijgen. Ik merk ook wel dat het haar pijn doet dat er een ander is.

Meestal gaat alles zijn gewone gangetje en leven die werelden naast elkaar. Heel soms gebeurt het eens dat mijn vrouw - of zelfs ook mijn kinderen, die erbij werden betrokken door mijn vrouw - worden geconfronteerd met mijn dubbelleven. Dan is het ruzie, tranen en voel ik veel afstand tussen ons als koppel.

Na een tijdje gaat dat weer liggen en groeien we weer wat dichter naar elkaar toe, gaat het gewone leven weer zijn gangetje. Tot er opnieuw een confrontatie komt en alles weer opnieuw begint.

Hoe mijn kinderen erop reageren verschilt een beetje van kind tot kind. De jongens hebben er iets meer begrip voor en bekijken het iets rationeler. De meisjes kunnen dit moeilijk begrijpen en bekijken dit eerder vanuit emotioneel perspectief. Vaak wordt er gewoon niet over gesproken of heel emotioneel. Soms word ik ter verantwoording geroepen.

Wat ik moeilijk vind in mijn gezin is dat ik hierdoor een beetje het gevoel heb "van mijn voetstuk afgevallen te zijn".
Toch kan ik niet wegblijven bij de DVP.

Dit is een heel eerlijk antwoord dus ik hoop niet dat ik hiervoor veroordeelt wordt…

Zeker niet , ik vind jou heel stoer om dit te delen met wild vreemde , en dan merk ik dat dit hoog zit bij jou en het even kwijt moest , als we moesten veroordelen nou dan zitten er hier zat op het forum + ik , die thuis wat moesten op biechten , en ja kinderen kijken hier heel anders na , in hun ogen ben je verkeerd bezig want ja hun moeder word op zij geschoven voor sex met een andere vrouw , blijf goede vrienden met de kids , en je vrouw houd van jou want ze wil je niet weg hebben , neem je vrouw eens mee uit eten of iets anders leuks , zien de kinderen dat je je familie niet kwijt wilt , en de sex met een dvp ik snap je het is leuk en anders , een echte oplossing kan ik ook niet geven .

 

[WIngman]

Hallo Wingman,

Dat is geen domme vraag. Ik ben eerlijk naar de DVP toe, maar bij mijn vrouw ligt dit anders en probeer ik dit zoveel mogelijk te verzwijgen. Ik merk ook wel dat het haar pijn doet dat er een ander is.

Meestal gaat alles zijn gewone gangetje en leven die werelden naast elkaar. Heel soms gebeurt het eens dat mijn vrouw - of zelfs ook mijn kinderen, die erbij werden betrokken door mijn vrouw - worden geconfronteerd met mijn dubbelleven. Dan is het ruzie, tranen en voel ik veel afstand tussen ons als koppel.

Na een tijdje gaat dat weer liggen en groeien we weer wat dichter naar elkaar toe, gaat het gewone leven weer zijn gangetje. Tot er opnieuw een confrontatie komt en alles weer opnieuw begint.

Hoe mijn kinderen erop reageren verschilt een beetje van kind tot kind. De jongens hebben er iets meer begrip voor en bekijken het iets rationeler. De meisjes kunnen dit moeilijk begrijpen en bekijken dit eerder vanuit emotioneel perspectief. Vaak wordt er gewoon niet over gesproken of heel emotioneel. Soms word ik ter verantwoording geroepen.

Wat ik moeilijk vind in mijn gezin is dat ik hierdoor een beetje het gevoel heb "van mijn voetstuk afgevallen te zijn".
Toch kan ik niet wegblijven bij de DVP.

Dit is een heel eerlijk antwoord dus ik hoop niet dat ik hiervoor veroordeelt wordt…

Bedankt om dit zo open te delen. Gedeelde smart is halve smart wordt wel gezegd.

Ik kan je verhaal wel volgen en zie wel wat parallelen. Je vrouw is een goeie partner maar er mist iets - een ander soort initimiteit gecombineerd met pure lust.

Bij mij heeft een enkel dvp bezoek bij iemand waar ik een klik bij voel al een aardige impact, dus hoe jullie het met elkaar geregeld hebben lijkt me erg complex, voor alle partijen

Succes en sterkte!

 

[Elover]

Hallo Wingman,

Dat is geen domme vraag. Ik ben eerlijk naar de DVP toe, maar bij mijn vrouw ligt dit anders en probeer ik dit zoveel mogelijk te verzwijgen. Ik merk ook wel dat het haar pijn doet dat er een ander is.

Meestal gaat alles zijn gewone gangetje en leven die werelden naast elkaar. Heel soms gebeurt het eens dat mijn vrouw - of zelfs ook mijn kinderen, die erbij werden betrokken door mijn vrouw - worden geconfronteerd met mijn dubbelleven. Dan is het ruzie, tranen en voel ik veel afstand tussen ons als koppel.

Na een tijdje gaat dat weer liggen en groeien we weer wat dichter naar elkaar toe, gaat het gewone leven weer zijn gangetje. Tot er opnieuw een confrontatie komt en alles weer opnieuw begint.

Hoe mijn kinderen erop reageren verschilt een beetje van kind tot kind. De jongens hebben er iets meer begrip voor en bekijken het iets rationeler. De meisjes kunnen dit moeilijk begrijpen en bekijken dit eerder vanuit emotioneel perspectief. Vaak wordt er gewoon niet over gesproken of heel emotioneel. Soms word ik ter verantwoording geroepen.

Wat ik moeilijk vind in mijn gezin is dat ik hierdoor een beetje het gevoel heb "van mijn voetstuk afgevallen te zijn".
Toch kan ik niet wegblijven bij de DVP.

Dit is een heel eerlijk antwoord dus ik hoop niet dat ik hiervoor veroordeelt wordt…

Heel herkenbaar. I've been there en uiteindelijk heeft de inmiddels ex dvp gekozen voor een bestaan in een ander Europees land dichter bij haar familie. Ik ben blij dat ze de keuze heeft gemaakt want ik had mijn huwelijk voor haar opgegeven.