Ik denk dat als je vertrouwder met elkaar wordt zeker naarmate een relatie langer gaat duren dingen veranderen. Die kan ik helemaal volgen.
Maar ik denk dat het zelfs gebeurd als je een DVP vaker bezoekt of vaste klant wordt.
Ik zal niet vergeten dat een inmiddels gestopte dame, welk ik een flink aantal keren gezien heb, mij vertelde dat ze contacten met de vaste klanten die ze regelmatig zag. Allemaal als mini relatie beschouwde, en dat daar ook een ontwikkeling in zit. In het begin draait het vaak om de de seks. Dat wordt op den duur een minder prominentere rol en het gezelschap gaat een grotere rol spelen.
Ze was er ook erg goed in, en had een goede combi gevonden tussen wie ze is als mens en als DVP. Ik denk dat ze gelijk heeft als ik zo overdenk hoe voor mij de dates zich met vaste dames ontwikkelen. Soms heb je gewoon zin in wat nieuws en dan doet je dat, maar soms wil je ook gewoon wat vertrouwd is.
@knightrider Het is natuurlijk een ander vertrekpunt in een relatie als je elkaar kent uit de rolverdeling Klant/DVP. de DVP probeert zich denk ik meestal te presteren als het beste vriendinnetje of de gewillige geile vrouw. Je ziet natuurlijk ook maar een deel van het karakter. Soms laat een DVP het masker een beetje zakken en zie je (deels) de echte ik achter de DVP.
Ik heb het als klant vertrouwder worden met een dvp ook een aantal keer meegemaakt.
Vooral bij de dames die me het meest aanspraken en die ik een keer of 8-12 bezocht.
Fijn omdat je weet wat je ongeveer gaat krijgen en dat het je gaat bevallen. Ik ben ook wel een beetje een gewoonte-mens.
Maar de 1e bezoekjes aan iemand zijn wel echt de meest spannende bezoekjes en als het dan enorm meevalt beleef je nog grotere euforie dan als je een favoriete dame voor de 6e keer bezoekt.
Dus in dat opzicht kan ik me bijna niet meer voorstellen hoe dat bij reguliere relaties gaat.
Die heb ik ook gehad: 5 of 10 jaar met 1 persoon. Als ik het omreken: Toch zo'n 250-500 x sex met dezelfde persoon.
Terug gekeken vind ik dat bijna onvoorstelbaar. Toen wandelde ik nog nooit, dus dat was gewoon mijn normale ervaring, maar nu snap ik dvp-bezoek eigenlijk beter dan sex binnen gewone relaties.
Toch heb ik het toen nooit als saai ervaren. Maar met de kennis van nu zou ik het misschien wel een tikje saai vinden.
Misschien speelt ook mee dat ik toen 25 was en nu 50. Mij toenmalige vriendin was echt mijn ideaal, dat speelt ook wel mee.
En juist het ouder worden en dat je evt partner ook ouder wordt, maakt me ontvankelijk voor dvp bezoek.
Mijn probleem bij betaalde bezoekjes was een keer of 3 dat ik een dame zo te gek vond dat ik de klassieke wandelaars-fout maakte: Toch verliefd worden.
Je weet dat je dat niet moet doen, dat het zo niet bedoeld is....maar het gebeurde toch.
En dat is wel een rare optelsom.
Een beetje wat @Peters2.0 zegt inderdaad. ik denk dat ik bij de 7-8 dvp's die ik 5-30 x bezocht al veel te weten was gekomen over hun persoonlijkheid achter het masker.
Bij 5-6 van die dames vond ik dat interessant, maar voelde ik ook wel dat het niet verder zou gaan dan dat.
Eigenlijk is dat ook beter.
En 3x ging ik toch scheef.
En 1x bijna.
2x in het buitenland, landen noem ik niet om het zo anoniem mogelijk te houden, dat resulteerde 1x in niets en 1x in anderhalf jaar bezoekjes van mij aan dat land.
Maar achteraf gezien, stelde dat ene niets voor en het andere was de 1e dame die ik ooit bezocht, dus toen heb ik waarschijnlijk veel fouten gemaakt en raakte het me diep toen het helemaal misliep. Maar het heeft toch best lang gespeeld en ik werd bv zelfs aan haar ouders voorgesteld.
De laatste 2x zijn recenter.
1 dame heb ik 30 betaalde afspraken mee gehad, dus je zou goed kunnen zeggen dat die me aan het lijntje hield. Er was steeds een belofte en het achteraf analyserend voerde ze eigenlijk gewoon een perfecte GFE uit, waarbij alles geoorloofd is, maar waarvan ze achteraf zou kunnen zeggen: Ik zei gewoon wat hij graag wilde horen.
Het kwam wel tot afspraakjes buiten het werk om en als ze er niet was appten we heel veel. Daar speelt ook bij mee dat het 1e Corona jaar in die periode viel, ik denk achteraf dat dat tijdelijk in mijn voordeel was.
Iedereen was verveeld, ze kon hier niet heen reizen etc. Eindeloze gesprekken gehad en daarna betaald en onbetaald afgesproken omdat we toch iets hadden opgebouwd, maar ik denk dat zij nooit gedacht heeft dat het echt een relatie kon worden...hoewel ze me zeker meer dan eens die gedachte heeft gegeven.
Daarom was ik heel wantrouwend toen ik iets met de persoon kreeg die ik nu nog steeds veel zie.
Ik wilde niet weer in dezelfde situatie belanden.
Het grote verschil: Deze persoon heeft me maar 1x betaald bezocht.
En daarna maakten we een losse afspraak omdat er iets heftigs gebeurd was waar ze hulp bij nodig had.
Toen voelde ik al snel dat ze andere dingen wilde met haar leven en besloot ik een balletje op te gooien.
Er bestaat een apart topic over al die ervaringen, want ik moest heel veel regelen.
Inmiddels zijn we een aantal jaar verder. Ik zou zeggen dat het merendeel van de ervaringen goed waren, maar er is ook wel een en ander gebeurd waar ik kritisch over ben.
Het is vooral een heel complexe persoon (wederom door omstandigheden) en op mijn eigen manier is mijn leven ook wel vrij onorthodox.
Soms botst dat, soms gaat het allemaal juist heel soepel.
Ik zou liegen als ik zou zeggen dat haar looks en 15-20 jaar jonger zijn niet meespeelt in mijn gretigheid mbt contact, maar ik vind het ook oprecht een fascinerend type.
Niet altijd even aardig, ze heeft 2 kanten.
Daarnaast: Meestal bezoek ik Oost-Europese dames en dit is een Zuid-Amerikaanse. En meestal zoek ik lieve types en dit is een temperamentvolle dame.
Dus eigenlijk is het voor mij geen logische keuze, maar het is gewoon zo gelopen.
En ik ben voor haar volgens mij ook geen logische keuze.
Bijna 3 jaar is best een lange periode. En toch spelen er nog veel factoren mee die bij een reguliere relatie bijna nooit een rol spelen.
Leeftijdsverschil, dvp verleden, wat onzekerheden, andere cultuur en achtergronden, gemiddelde looks (ik), erg goede looks (zij), financiën, verlegen vs extravert, deels taalbarrières (er zijn wel 2 talen die we beide redelijk spreken), haar bisexualiteit, de lange afstand etc.
Het contact is 3x relatief kort verbroken en daarna weer 3x opgelaaid, maar doordat er nooit een definitieve 'hier komen wonen' of 'connectie beeindigen' keuze is gemaakt, blijft het spannend en misschien is dat wel een zegen ipv een vloek.
Doordat we elkaar oorspronkelijk kennen als dvp-klant, doordat we zo anders zijn, maar doordat er toch een erg goede connectie is, doordat we elkaar soms veel zien en daarna weer een periode niet, blijft het nieuw aanvoelen.
Misschien ook wel juist omdat het voor haar interessant is om af en toe hier te zijn en ze wel helemaal haarzelf kan zijn als ze bij mij is, en voor mij omdat het precies het soort dame is waar ik normaal gesproken niet mee zou zijn, blijft het spannend en kan het ook niet saai worden.
Althans, zo zie ik het. Misschien is zij er op een gegeven moment toch klaar mee.
We benoemen het ook niet. In het begin vond ik dat belangrijk, wilde ik perse claimen, inmiddels heb ik dat een beetje losgelaten.
Door wie zij is, door de andere cultuur.....ik merk dat dat kan benauwen. Dan geniet ik liever van de mooie momenten en als er toch wat botsingen zijn probeer ik 'relationeel aandoende ruzies' waar ik eerder wel in belandde te vermijden en bezoek ik eens vaker een dvp en zal zij ongetwijfeld ook wat met vriendinnetjes rommelen.
En toch belanden we dan na 2-3 weken online of na 4-5 maanden fysiek weer bij elkaar.
Dus ja: Het zit precies tussen een relatie, een flirt, een voetballer met een model en misschien zelfs een dvp-bezoekje in.
Het is grenzen verkennen en soms snappen we het alletwee niet echt, onze belevingswerelden passen soms enorm bij elkaar en lopen soms enorm uiteen.
Maar gaandeweg heb ik me erbij neergelegd dat dit een lang schaakspel gaat worden waarvan de uitkomst niet vast staat, maar het spel zelf is heel boeiend en dat is ook wat waard.