Nog even over de discussie op voorgaande pagina. Ik lees zelf graag filosofie. Een filosoof citeren over een bepaald onderwerp is exact iets wat ik ook wel eens doe. Niet omdat ik iemand blind volg, maar omdat zo iemand net kan komen met die ene verwoording, of metafoor, of verbanden, of whatever, waar ik zelf niet op kon komen. Logisch, dat is immers letterlijk hun werk. Het mooie is dat je op die manier vrijuit inzichten meenemen die je aanspreken en kan verwerpen wat je niet aanspreekt. Filosofie is nou eenmaal geen absolute waarheid. En ja het resultaat is vaak zweverig. Ik kan zweverig vrij goed hebben.
Gevolg van deze hobby, is dat ik op een gegeven moment wel een lijstje denkers ontwikkel die me meer aanspreken dan anderen, en om een lang verhaal kort te maken, Ayn Rand roept bij mij een afkeer op.
Natuurlijk is het compleet irrationeel om een verhaal te verwerpen enkel omdat je de schrijver niet mag, maar het, niets menselijks is mij vreemd. Op zichzelf vind ik het juist interessant als iemand een denker aanhaalt, en dit specifieke verhaal ga ik nog wel laten bezinken, maar er is iets aan de naam Ayn Rand dat mij jeuk bezorgt, ik kan er niks aan doen.